คำอธิฐาน

posted on 08 Jun 2013 12:46 by kawin-na
 
 
...คำอธิฐาน...

 
 
พับนกกระดาษพันตัวแล้วคำอธิฐานจะเป็นจริง...

ฉันเฝ้าบรรจงพับแล้วพับอีก ไม่สวยก็ทิ้งลงถังขยะ

ในแต่ละวันได้แต่เฝ้ามองจำนวนของนกที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ...

อะไรคือสิ่งที่ฉันต้องการ?

คำอธิฐานของฉันคืออะไร?

ไม่มีคำตอบ... 

มีเพียงความเงียบและแสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านเสี้ยวหน้าของฉันในความมืด...

ระหว่างจำนวนของนกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ฉันก็เริ่มสงสัย

คิดมาตลอดระยะเวลาที่นั่งบรรจงพับมัน

อะไรคือคำอธิฐาน?

ฉันบอกตัวเอง...

ไว้ใกล้ถึงพันตัวเมื่อไรฉันอาจจะพบคำตอบ...

แล้ววันที่ฉันพับมาถึงตัวที่เก้าร้อยเก้าสิบเก้าก็มาถึง...

วันที่ตัวฉันเองบังเกิดคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ...

ฉันพับนกกระดาษเพื่ออะไร?

ทุกอย่างเงียบสนิท ไม่มีเสียงตอบรับจากข้างใน...

ไม่ใช่ว่าฉันไม่ได้อะไรจากโอริงามิ...

จิตใจของฉันอาจจะได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างโดยที่ไม่รู้ตัว...

มันถูกบางอย่างชะล้างให้สะอาด...แลดูสงบนิ่ง

สัมผัสและรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างเริ่มเปลี่ยนแปลงไป...

ฉันได้อะไรจากโอริงามิ?

นั่นก็เป็นอีกคำถามหนึ่ง...

อาจมีหลายคำถามที่หาคำตอบไม่ได้

ว่าสิ่งที่ฉันสงสัยมาตลอดจะมีคำตอบพอให้ฉันเข้าใจมันได้มากพอรึเปล่า?

ทว่าเมื่อช่วงเวลานั้นใกล้เข้ามาฉันกลับไม่กล้าอธิฐานหรือขออะไรจากมัน...

ฉันกลัวเหรอ?

กลัวอะไร?

มีอะไรที่ฉันกังวล...มีอะไรที่ฉันต้องกลัว...

ท้ายที่สุดแล้ว...สิ่งที่ได้จากโอริงามิก็คือ...

ประสบการณ์ที่เกิดจากการที่เรากล้าที่จะดัดพับชีวิตของตัวเอง

เหมือนกับการพับนกกระเรียนด้วยกระดาษดีๆ สักตัว...

เราสามารถทำให้กระดาษธรรมดาๆ กลายเป็นนกที่มีรูปร่่างจับต้องได้...

ฉันว่ามันเป็นความรู้สึกอิสระและดูอัศจรรย์มาก...

บางคนอาจคิดว่ามันไร้สาระ 

แต่เชื่อไหม...

ว่าคนที่รู้จักโอริงามิและเข้าใจมันได้อย่างลึกซึ้งจริงๆ น่ะมักจะเป็นคนที่มีสมาธิสูง...

คุณต้องใช้ทั้งจินตนาการและความอดทนในการที่จะดัดพับกระดาษธรรมดาๆ ให้กลายเป็นตัวอะไรสักอย่างตามที่ใจคุณต้องการ...

เหมือนกับการดัดพับเส้นทางชีวิตของตัวคุณเอง...

ลองคิดดูสิว่าจู่ๆ กระดาษธรรมดามันจะกลายเป็นรูปร่างขึ้นมาเองได้ยังไงถ้าเราไม่กล้าที่จะหยิบมันขึ้นมา แล้วดัดพับเป็นรูปเป็นร่าง...

มันคล้ายกับว่าเราสามารถเลือกที่จะพับกระดาษแผ่นนั้นได้ว่าจะให้มันออกมามีรูปร่างหน้าตาแบบไหน...

ฉันคิดมาตลอดว่าสักวันหากฉันนึกคำอธิฐานออกฉันอาจกลับมานั่งพับนกกระดาษตัวสุดท้ายแล้วขอให้คำอธิฐานเป็นจริงก็ได้...

ส่วนเรื่องที่ว่าคำอธิฐานจะเป็นจริงหรือไม่ฉันไม่ได้สนใจ เพราะอย่างน้อยเราก็ได้รู้แล้วว่า...

ชีวิตของทุกคนสามารถดัดพับเป็นตัวอะไรก็ได้ตามที่ใจเราต้องการ...

บินไปเถอะ...ไปตามเส้นทางที่หัวใจอยากไป 

จะซ้ายขวาหน้าหลัง...

ทุกที่ที่มีทางเดินและเป็นทางที่เราอยากจะไปเราก็แค่ก้าวเท้าออกไปหาทางสายนั้น...

คำอธิฐานกำลังรอเธออยู่นะ...

เมื่อไรที่เธอค้นพบว่าอยากอธิฐานอะไรก็แค่ก้าวเท้าออกจากพื้นที่แคบๆ ที่เธอสร้างมันขึ้นมา...

แล้วเธออาจจะได้พบกับคำอธิฐานคำนั้น...


# KAWIN #
 


Comment

Comment:

Tweet